c.d. z wyprawy

wybaczcie że tak długo kazałam czekać na c.d. ale w ostatnim tygodniu

wydarzyło się tak wiele, tak bardzo męczących dni, że nie miałam siły na nic.

pomału ogarniam zmiany, przyzwyczajam się do nowych planów.

A więc gdy dotarłyśmy na pod poznańską wieś, Gosia i jej Kira zabrały nas na spacer do lasu.

Miejski piesek zwany Mopsią był szczęśliwy.

Gdzie jedziemy? Na lotnisko, czy plażowisko? 

Kira jest pięknym i szalonym labladrorem, zaraz po zrobieniu tego zdjęcia zostałam powalona na ziemię i oblizana ;p

Mopsia podziwiała wysoką trawę

Kira nacieszyła się mną i Mopsią ruszyła przed siebie

Miejski piesek musi pić, woda z jeziora za zimna i jakaś dziwna, lepsza ta przywieziona z Poznania ;) 

 Moja koszulka tego dnia nie przypadkowa :)

 Gdy się idzie lasem można zanucić "oprócz błękitnego nieba, nic mi dzisiaj więcej nie potrzeba"

Pole latawców - dmuchawców

Piękne, żółte kwiatki schowane w cieniu drzew

 Po przez pola, po przez łąki, po przez leśne ścieżki 

Zwykłe nie zwykłe leśne drzewa

Ogromne zmęczenie i radocha, czyli koniec spaceru po lesie

Tam piekarnia jest - Kira pokazuje nam, że ta wieś nie taka mała i wszystko co trzeba mają, ba mają tam nawet 3 pizzerie i mały market :)

Kira niecierpliwie czeka na wyjście z autka

Hura miastowa przywiozła prezent :))

 Mopsia próbuje odpocząć, a Kira chce się bawić

 

Woda - dużo wody :) Taka miska dla Mopsi jak ocean wody :p

 

Szalona Kira i wkurza Mopsię 

 

Chwilowy odpoczynek Kiry. 

Chwila dla fotoreportera 

 

Mopsia czyta instrukcję " rozpal ogień, u grilluj pysznego łososia"

Niestety słońce zaczęło zachodzić, a to oznaczało, że pora wracać.  

Ostatnie spojrzenie na las. 

zmęczonej Mopsi nie przeszkadzało, że trzęsło, stukało

Poznań przywitał nas hałasem i kurzem