za miastem

 Kto mnie zna ten wie, że nie lubię wstawać rano skoro świt, a tym bardziej w sobotę, ale są dni gdy warto się poświęcić i są dni gdy wstawanie o poranku jest przyjemne

Uwielbiam dni gdy mogę zabrać mojego psa. I powędrować. Mopsia jak pańcia, to taka powsinoga. A jak jej się powie, że gdzieś idziemy, że pojedzie, to na tych swoich, krótkich łapkach biegnie. Biegnie i uszka falują, i dupka kręci

 po biegach przez dworzec i perony, w końcu w pociągu, w końcu jedziemy

 uwielbiam takie widoki, żółte pola, szkoda tylko, że w pociąg brudne okna

 Mopsię, to co się dzieje za oknem mało co obchodziło

 gdzieś pod Poznaniem, wysiadłyśmy na malutkiej stacji.

"pszem pani nie zapomnij mnie, nie zostawiaj mnie tu samej"

   

a w tej małej miejscowości czekała na nas Kira. Najbardziej szalony lablador jakiego poznałam :))

 

Szalona ale i też bardzo kochana

 

c.d.n.