Jeszcze bardziej marzę o wiośnie

Poniedziałkowa chwila oddechu z dużym kubkiem gorącej kawy, za nim znowu wrócę do dłubania nad projektami. Aaaa właśnie patrzę za okno i widzę, że pada śnieg..... lubię padający śnieg, tylko w tym roku wolałabym żeby wyszło słońce. A tu nie dość, że szaro, zimno, to jeszcze śniegu dosypuje. Kiedy ja tak marzę o zielonym lesie, o polanie i kocyku. I dość już mam marznięcia, zimnych rąk i lodowatych stóp, coraz bardziej wkurza mnie opatulanie się przed wyjściem na dwór, chcę chodzić na bosaka, moje stopy mają już dość kapci i skarpet. Chcę latawce dmuchawce.  Psia Mopsia też ma już dosyć zimna, choć uwielbiam ją w jej czerwonym sweterku.

Ech ta moja istotka na 4 łapinkach. Taka nieusłuchana, taka uparta, takie to to czasem humorzaste, a jednak jest moja wyjątkowa. I nie mogę przestać myśleć o jamniku, który został oddany bo okazał się nietrafionym prezentem choinkowym dla dzieci.....  Na szczęście jamnika przygarnęła inna rodzina. 

A tak właściwie, to miałam się pochwalić w sobotę osiągnęłam mój drugi cel waga 58kg (pierwszy cel 62kg) i teraz już został główny cel 55kg.
I pomyśleć, że jeszcze rok temu znajdowałam 101 powodów, dla których nie mogę schudnąć :]  I żeby było śmieszniej nie stosowałam i nie stosuję żadnej diety, ba jem dość dużo, oczywiście dużo ruchu. Ok przyznaję w ostatnim miesiącu testuję "wspomaganie" - ale o tym już nie długo, jak i moje małe podsumowanie odnośnie odchudzania.

pozdrawiam z moją gwiazdą Mopsią i wracam do pracy :)